قــلــب يــخــی

رسم زندگی، رسم عاشقی

ghalbeyakhzadeh — Fri, 07 Sep 2007 10:50:30 GMT

دلبسته بودن شبیه طنابی در گردن داشتن است.

باید مواظب باشی وگرنه یا خودت از دست می روی یا

طناب بیچاره پاره می شود.

اگر خودت از دست بروی دو حالت دارد:

یا طناب برای همیشه نعش خاطرات تو را آویزان بر خودش حفظ می کند

و یا از گردن بی جان تو بر گردن تازه نفسی دیگر می افتد.

واگر طناب پاره شود:

یا تو در چاله های تاریک سردرگمی سقوط می کنی

و یا دنبال طنابی دیگر برای آویزان کردن خودت می گردی.

رسم زندگی همین است ورسم عاشقی.

ای نازنین، همیشه در کنارم باش.

ghalbeyakhzadeh — Sun, 02 Sep 2007 14:17:48 GMT

ای نازنین لبانت را از خنده بازکن تا بتوانم عشق را درسرخی وقشنگی لبانت دریابم وبا یک بوسه مزه عشق را بچشانم و پشت میله های قفس، غم آوارگی ام را احساس نکنم. تا از بیهودگی نجات یابم. ای نازنین، اگر تو بخواهی از من جدا شوی آسمان چشمهایم ابری خواهد شد، تیرگی آن را می پوشاند و قطره قطره اشک را بر گونه ام نمایان می کند. بیا که تنها نگاهم به دنبال توست.

اگر بودی دلم غمگين نمی شد

سرانجام دل من اين نمی شد

بهارم رنگ و بوی تازه ای داشت

بدون پونه و نسرين نمی شد

تمام لحظه های انتظارم

اسير چين و پرچين نمی شد

به زير آسمان آبی عشق

شبنم بی ماه و بی پروين نمی شد

دريغا گر نبودم مست عشق

سرانجام دل من اين نمی شد

عشقبازی

ghalbeyakhzadeh — Mon, 27 Aug 2007 08:08:18 GMT

عشقبازی به همین آسانی است...

که گلی با چشمی

بلبلی با گوشی

رنگ زیبای خزان با روحی

نیش زنبور عسل با نوشی

کار همواره باران با دشت

برف با قله کوه

رود با ریشه ی بید

باد با شاخه و برگ

ابر عابر با ماه

چشمه ای با آهو ٬ برکه ای با مهتاب

و نسیمی با زلف

دو کبوتر با هم

و شب و روز و طبیعت با ما

عشقبازی به همین آسانی است...

شاعری با کلماتی شیرین

دست آرام و نوازش بخش بر روی سری

پرسشی از اشکی

و چراغ شب یلدای کسی با شمعی

و دل آرام و تسلابخشی

و مسیحای کسی یا جمعی

عشقبازی به همین آسانی است...

که دلی را بخری

بفروشی مهری

شادمانی را حراج کنی

رنج ها را تخفیف دهی

مهربانی را ارزانی عالم بکنی

و بپیچی همه را لای حریر احساس

گره ی عشق به آنها بزنی

عشقبازی به همین آسانی است...

عشق

ghalbeyakhzadeh — Sat, 25 Aug 2007 08:58:18 GMT

عشق کلمه ای ست که بارها شنيده می شود ولی شناخته نمی شود

عشق صدايی ست که هيچ گاه به گوش نمی رسد ولی گوش را کر می کند
عشق نغمه ی بلبلیست که تا سحر می خواند ولی تمام نمی شود

عشق رنگی ست از هزاران رنگ اما بی رنگ است
عشق نوايی ست پر شکوه اما جلالی ندارد

عشق شروعی ست از تمام پايان ها اما بی پايان است
عشق نسيمی ست از بهار اما خزان از آن می تراود

عشق کوششی ست از تمام وجود هستی اما بی نتيجه است
عشق کلمه ای ست بی معنی ولی هزاران معنی دارد

دعا کنید.

ghalbeyakhzadeh — Wed, 15 Aug 2007 15:46:51 GMT

بالم شکسته چاره ندارم، دعا کنید

پژمرده شاخه های قرارم، دعا کنید

احساس آشنایی من مانده در قفس

وا مانده ام به پشت حصارم، دعا کنید

از من گرفته اند حسودان مسیر عشق

دیگر کجا قدم بگذارم، دعا کنید

من خسته ام و از سفری دور می رسم

تا بشکفد دوباره قرارم، دعا کنید

یاران صفا و تازگی باغتان کجاست

پژمرده شاخه های بهارم، دعاکنید

عید مبعث مبارک.

ghalbeyakhzadeh — Sat, 11 Aug 2007 08:22:18 GMT

آن شب، شب بيست و هفتم رجب بود. محمد غرق درانديشه بود كه ناگهان صدايی گيرا و گرم درغار پيچيد: بخوان!

محمد درهراسی وهم آلود به اطراف نگريست!

صدا دوباره گفت: ‌بخوان!

اين بار محمد با بيم و ترديد گفت: من خواندن نمی دانم.

صدا پاسخ داد:

بخوان به نام پروردگارت كه بيافريد، آدمی را از خون لخته آفريد، بخوان و پروردگار تو ارجمندترين است، همان كه با قلم آموخت، و به آدمی آنچه را كه نمی دانست بياموخت...

و او هر چه را كه فرشته وحی خوانده بود باز خواند.

هنگامی كه از غار حرا پايين می آمد زير بار عظيم نبوت و خاتميت، به جذبه الوهی عشق بر خود می لرزيد. از اين رو وقتی به خانه رسيد به خديجه كه از دير آمدن او سخت دلواپس شده بود گفت:

مرا بپوشان، احساس خستگی و سرما می كنم!

و چون خديجه علت را جويا شد گفت:

آنچه امشب بر من گذشت بيش از طاقت من بود،‌ امشب من به پيامبری برگزيده شدم!

خديجه كه از شادمانی سر از پا نمی شناخت، در حالی كه روپوشی پشمی و بلند بر قامت او می پوشانيد گفت:

من مدتها پيش در انتظار چنين روزی بودم. می دانستم كه تو با ديگران بسيار فرق داری، اينک به پيشگاه خدا شهادت می دهم كه تو آخرين رسول خدايی و به تو ايمان می آورم.

پس از آن علی كه در خانه محمد بود با پيامبر بيعت كرد.

ستاره ای بدرخشيد و ماه مجلس شد

دل رميده ما را انيس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد

ببوی او دل بيمار عاشقان چو صبا

فدای عارض نسرين و چشم نرگس شد

عید سعید مبعث مبارک.

عشق واقعی

ghalbeyakhzadeh — Fri, 10 Aug 2007 10:48:55 GMT

ای عشق واقعی

چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است.

چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری است.

بگذار نامت را تکرار کنم.

نامت زیباست ، دل نشین است.

چه داشته ای که این گونه مرا طلسم کرده ای.

من این گونه نبودم ، تو عشق را با من آشنا کردی.

تو هوای دلم را با طراوت کردی.

زمانی که با تو هستم به آسمان بی کران پرواز می کنم.

پس بدان دوستت دارم.

هر شب و روز در خاطرم هستی.

ghalbeyakhzadeh — Tue, 07 Aug 2007 13:22:21 GMT

تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب

بدینسان خواب ها را با تو زیبا می کنم هر شب

شبی این خواب را چون کوه سنگین می کند آنگاه

چه آتشها که در این کوه برپا می کنم هر شب

تماشایی است پیچ و تاب آتش ها، خوشا بر من

که پیچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب

مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست

چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب

چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو

که این یخ کرده را از بی کسی ها پر می کنم هرشب

تمام سایه ها را می کشم بر روزن مهتاب

حضورم را ز چشم شهر حاشا می کنم هر شب

دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش

چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هر شب

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی

که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب

همیشه در یادم خواهی بود.

ghalbeyakhzadeh — Sat, 04 Aug 2007 08:34:00 GMT

من عشق را در چشمان تر تو ديدم. من زندگی را در حضور لحظه به لحظه تو فهميدم و دستانت مرا تا اوج برد، تا فراسوی زمان، تا فراسوی خواستن. رفتم تا آنجا كه عشق جز خدا نيست و هيچ بودم در مقابل همه هستی. با تو ديدم. با تو فهميدم. با تو تا عرش رفتم و حتی نبودنت نيز مرا از حضور عشق محروم نساخت.

تو قاصدی بودی از عشق، بر عشق، به سوی عشق تا مرا با حقيقت ذات الهی و با حقيقت عشق آشنا سازی. خدا تو را به من رساند و تو مرا به خدا و بيش از اين هيچ نيست برای بخشيدن. الهی ترين هديه پروردگارم، پاك ترين دوست زندگيم، تقدس نگاه تو آبی آسمان را زلالی می بخشد. لبخند سراپا مهر تو تمام گلهای بهاری را زيبايی می بخشد. كلامت اميد را در دل خستگان زنده نگه می دارد. ای هميشه زلال، در خاطرم تا ابديت خدايی خواهی ماند.

مرده

ghalbeyakhzadeh — Thu, 02 Aug 2007 09:07:07 GMT

سالهاست قلب یخ زده ام در بدن ظریف و برفی ام نمی تپد...

من مرده ام ...

آری من مرده ام ولی...

مگر نمی گویند اگر قلب نتپد می میریم؟ می میریم و تا ابد می خوابیم؟

پس چرا من باید همچنان در کوچه پس کوچه های بی کسی دل شکسته بدنبال راه خروجی باشم؟

من مرده ام...